De wildgroei aan financiële data bemoeilijkt de besluitvorming
Een individuele belegger heeft tegenwoordig zelden slechts één rekening. Tussen een PEA, een gewone effectenrekening, een levensverzekering en soms een beleggingsrekening in het buitenland is informatie verspreid over verschillende interfaces, met heterogene formaten en updatefrequenties.
Deze fragmentatie verspilt niet alleen tijd. Het maskeert het risiconiveau dat feitelijk wordt genomen op de omvang van de totale bezittingen, en zet veel gezinnen ertoe aan arbitrages uit te stellen die toch noodzakelijk zijn, omdat ze geen betrouwbare algemene visie hebben bij het nemen van beslissingen.
- 1Posities verspreid over verschillende vestigingen, zonder onmiddellijk geconsolideerd beeld.
- 2Risicoblootstelling die moeilijk te meten is wanneer activa afzonderlijk worden geanalyseerd.
- 3Beslissingen die onder druk worden genomen, vaak achteraf, in plaats van er rustig op te anticiperen.
- 4Handmatige analysetijd is onverenigbaar met regelmatige en rigoureuze monitoring.